كوه
بر فراز كوه اميد ايستاده ام هوايي پاك سكوت
صداي كلاغ ها
صداي خسته پير كوه انرژي مي گيرم
برجك هاي بزرگ از اينجا بند انگشتي بيش نيستند
براي رسيدن به قله لحظه شماري مي كنم مهم اينه كه از چه راهي به قله برسم چون از اون بالا فقط يك
منظره را مي توان ديد
خسته نيستم اميد در دل دارم
پيش خواهم رفت تا به اوج برسم
+ نوشته شده توسط شقایق در شنبه بیست و پنجم آبان 1387 و ساعت
1:30 بعد از ظهر |
